Omdat wetenschap en natuur overal is hoef je niet verder te zoeken dan je eigen stoep. Zeker nu de gemeente bezuinigd op de kosten voor onderhoud groeit het stoepkruid welig voor mijn eigen voordeur. In plaats van het te verdelgen ben ik eens uit gaan zoeken wat er zoals groeit. Sterk geholpen door de moderne techniek in de vorm van de app Plantnet die aan de hand van een foto mij razendsnel verteld met welke plant ik te maken heb.
Kruipklokje
Campanula poscharskyana
Meteen al een verrassende vondst. Dit kruipklokje kwam tot 1990 niet voor in Nederland maar heeft zich gedurende de laatste 20 jaar razendsnel verspreid over het land. In het oosten momenteel nog iets minder dan in het westen maar gezien de snelle opmars zal dat hier ook wel niet lang meer duren. Een exoot dus, een paar jaar geleden nog niet waargenomen in Deventer en nu bij mij op de stoep.
Mijn exemplaar staat in de schaduw en zal waarschijnlijk niet gaan bloeien wat jammer is want de lavendelblauwe bloempjes zijn fraai. Weg krijg ik het ook niet snel, het plantje is winterhard en kan enkel slecht tegen droge en hete zomers. Van origine is het een bergplantje, afkomstig uit Kroatië. De naam Servisch klokje is daarom niet erg logisch.
Veldereprijs
Veronica arvensis
Van de ereprijs soort (familie van de Weegbree die we meer op de stoep zullen zien) en dan de soort die in het veld staat maar in dit geval dus tussen de tegels. Mijn stoep is bezaaid met deze plant. Ik cultiveer ze een beetje omdat het een aardig plantje is dat er niet als onkruid uitziet. De oorsprong van de naam ereprijs is niet duidelijk; misschien vanwege de vele geneeskrachtige werkingen ofwel omdat ridders een krans kregen van deze plant . Wie het weet mag het zeggen of zelf bedenken.
De naam Veronica verwijst naar de heilige Veronica die met een doek het gelaat van Jezus afnam en waarbij de afdruk van zijn gezicht achterbleef. Sommigen zien in de blauw-witte bloemen van dit plantje dit gezicht maar ik denk dat ze dan een ander kruid genomen moeten hebben.
Jakobskruiskruid
Jacobaea vulgaris s. vulgaris
Deze plant, die in de vrije natuur 40 tot 100 centimeter hoog kan worden en met fraaie gele bloempjes bloeit, is giftig. Het is de schrik van paardenliefhebbers maar de plant is giftig voor alle zoogdieren, dus ook voor de mens. Alhoewel ik niet zie dat iemand snel aan dit plantje voor mijn huis gaat knabbelen. De gehele plant is giftig omdat deze 16 soorten alkaloïden bevat. De bloemen zijn nog net iets giftiger. Je krijgt last van je maag, darmen en lever maar direct dood ga je niet. Langdurig eten doet je pas de das om. Meest gevaarlijk is de plant in gedroogde vorm, dus geen thee trekken van dit plantje.
De plant is niet giftig bij aanraking alhoewel sommige mensen wel allergische reacties kunnen vertonen.